Başla Yaşamaya

Önce evlendiğimizde hayatin daha iyi  olacağına inandırırız kendimizi. Evlendikten sonra, bir çocuğumuz doğduktan hatta ardından bir tane  daha olduktan sonra hayatin daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. 
Sonra çocuklar yeterince büyük olmadıkları için  kızar, onlar büyüyünce daha mutlu olacağımıza inanırız. Bundan sonra, ergenlik dönemlerinde çocuklarla uğraşmamız gerektiği için öfkeleniriz. Kendimize, çocuklarımız bu dönemden    çıkınca daha mutlu olacağımızı, yeni bir araba alınca, güzel bir tatile çıkınca, emekli olunca, yaşantımızın dört dörtlük olacağını  söyleriz. 
Gerçek ise şu andan daha iyi bir zaman olmadığıdır. Eğer şimdi değil ise ne zaman?... Hayatınız her zaman  mücadelelerle dolu olacaktır. En iyisi bunu kabul edip her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir. En sevdiğim sözlerden biri Alfred D. Souza' ya aittir. Der ki; 
"Uzun zamandan beridir hayatın -gerçek hayatın- başlamak üzere olduğu   izlenimine kapılmıştım. Fakat her zaman yolumun üzerinde bir engel, öncelikle erişilmesi gereken bir şey, bitmemiş bir iş, hizmet edilecek zaman, ödenecek bir borç oldu. Sonra hayat başlayacaktı. Sonunda anladım ki bu engeller benim hayatımdı." 
 “Mutlu Olmak İçin İçinde Bulunduğunuz 'An'dan Daha İyi Bir Zaman Olduğuna Karar Vermek İçin Beklemekten Vazgeçin. Mutluluk Bir Varış Değil, Bir Yolculuktur. "Pek Çokları Mutluluğu İnsandan Daha Yüksekte Ararlar, Bazıları Da Daha Alçakta. Oysa Mutluluk İnsanın Boyu Hizasındadır."  alıntı