Küçük yaşlarda izlediğim ve en sevdiğim çizgi filmdi "Şirinler". Sanırım, şirinlerin her birinin vazgeçilmez insan karakterlerinin özümsenmesi ve kabul edilebilirliğini en çok hissetmem ve de :) tek bir "şirine"nin varlığı bu çizgi filmi sevmemde etkendi. Huysuz şirin vardı ve şirinler topluluğunca bu olduğu gibi kabul görmüştü. Uykucu şirin, geveze şirin, kendini beğenmiş şirin ve daha onlar gibi toplumda bu şekilde etiketlendikten sonra sevilmeyeceğini düşündüğümüz bu karakterler kendi kolonilerine ait üyeler tarafından kabul görüyor ve seviliyor benimseniyorlardı. Standart kabul edilebilir davranışlar sergilemeleri gerekmiyordu.Yıllardan beri vazgeçilmez olarak nitelendirdiğim ve annemin "şu anda evişlerini yapıyorum seninle çizgi film izleyemem" cümlesinin sonunda anneme ne kadar acırdım. Ev hanımı olmak şirinler i izlemeye engel oluyorsa varsın ben ev hanımı olmayayım diyordum kendi kendime. :) Ve çok uzun bir aradan sonra Şirinler vizyonda. Biz kızım Zeynep'le izledik ve çok keyif aldık. Kaçırmayın!
